Prezydentów Krakowa doby autonomicznej dzieli się na tzw. małych i wielkich. Dokonania tych małych czasem są przyćmiewane przez to, co zrobili wielcy. Ale nie oznacza to, że nie pracowali oni dla miasta i nie dołożyli swojej cegiełki w jego rozwoju. Pierwszym spośród małych jest Ferdynand Weigel.

Ferdynand Weigel – pierwszy z małych prezydentów Krakowa
W 1865 r. został wybrany sekretarzem Izby Przemysłowo – Handlowej. Z tą instytucją związany był do końca swojego życia. W jej ramach działał przede wszystkim na rzecz rozbudowy sieci kolejowejw Galicji. W 1866 r. został wybrany jako radny miejski. Tę funkcję także pełnił do śmierci. Za prezydentury Mikołaja Zyblikiewicza (obaj panowie się jednak nie znosili) pełnił funkcję wiceprezydenta. Po jego ustąpieniu rada powierzyła Weiglowi fotel prezydenta miasta. Urząd ten pełnił przez trzy lata, ustąpił w 1884 r. Pozostał jednak we władzach miasta. Zapoczątkował on budowę sieci telefonicznej oraz sprowadził pod Wawel pierwsze tramwaje konne. W 1869 r. został także wybrany posłem do Sejmu Krajowego Galicyjskiego. Mandat sprawował do końca życia. Na forum Sejmu wciąż pracował nad rozszerzeniem sieci kolejowej w Galicji oraz budową nowych szkół (między innymi za jego sprawą powstała szkoła kowalstwa w Świątnikach). Od 1870 r. z przerwami pozostawał posłem do wiedeńskiej Rady Państwa, gdzie aktywnie działał w Kole Polskim. Był dwukrotnie żonaty i miał troje dzieci. Kilkukrotnie odznaczany, między innymi Orderem Franciszka Józefa czy honorowym obywatelstwem. Zmarł we Lwowie w 1901 r. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Sugerowana Trasa
Pałac Wielopolskich, Pałac Larischa, Collegium Broscianum przy ul. Grodzkiej, Collegium Maius, gmach Izby Przemysłowo-Handlowej przy ul. Długiej

